Wyświetlenie artykułów z etykietą: Samorząd

Bezpieczeństwo i komfort mieszkańców

Trwają prace przy przebudowie schodów prowadzących do budynku Starostwa Powiatowego przy ul. Racławickiej. W wyniku postępowania przetargowego najkorzystniejszą ofertę złożyła firma Usługi Remontowo - Budowlane Adam Dudziński z Miechowa, która ma wykonać inwestycji za kwotę 553.030,10 zł. Planowany termin zakończenia prac to koniec bieżącego roku, ale starosta Krzysztof Świerczek jest niemal pewny, że będzie to o wiele wcześniej. Póki co więc odwiedzający budynek będą się mogli do niego dostać jedynie od strony ulicy Targowej. Jak wyjaśniają władze samorządowe - przebudowa schodów to nie tylko kwestia estetyki, ale przede wszystkim bezpieczeństwa i komfortu mieszkańców oraz wszystkich odwiedzających urząd.

Zakres zaplanowanych prac obejmuje:

1. prace przygotowawcze, m.in.: zabezpieczenie terenu budowy oraz pozostających na miejscu drzew;

2. prace związane z kształtowaniem terenu, m.in.: kształtowanie skarp, nasypów sztucznych;

3. roboty rozbiórkowe, m.in.: rozbiórka istniejącej schodów terenowych, demontaż istniejącej barierki

4. wykonanie podbudowy pod schody, m.in.: wykonanie korytowania w gruncie, wykonanie warstw podbudowy z kruszywa łamanego i piasku;

5. wykonanie murków - roboty żelbetowe, m.in.: wykonanie wykopów pod ławę murków, wykonanie zewnętrznych murków żelbetowych (zbrojenie, szalowanie, betonowanie)

6. budowa schodów terenowych, m.in.: schody terenowe granitowe - bloki granitowe układane na betonie, montaż barierek wraz z pochwytami;

7. budowa elementów małej architektury, m.in.: wykonanie donic z granitu w geometrii schodów na potrzeby nasadzeń zieleni niskiej;

8. prace porządkowe, m.in.: oczyszczenie terenu budowy z resztek budowlanych, aranżacja zieleni.

Siódmy znaczy szczęśliwy!

20 lat temu ukazało się pierwsze polskie wydanie „W tajgach Sybiru” Mosze Bergera, niezwykle ważna książka dla poznania wojennych dziejów niektórych obywateli Olkusza narodowości żydowskiej.

W językach biblijnych słowo „tydzień” (sabbaton) znaczy: „siedem”. Siedem dni składa się na tydzień. Siedem miesięcy tworzyło rok świątynny. Co siedem lat następował rok sabatowy, a co siedem lat sabatowych – rok jubileuszowy. Siódemka w mistyce biblijnej jest liczbą świętą, siedmioramienny świecznik to symbol autorytetu Boga, zaś siódmy dzień tygodnia jest w tradycji „ozdobą” pozostałych dni. Pięknie się stało, że Mosze Berger – olkuszanin, który od kilkudziesięciu lat mieszka w Izraelu – został siódmym Honorowym Obywatelem Olkusza. Stało się to dzięki społecznej inicjatywie grupy ludzi z różnych środowisk, mówił siedemnastego maja 2011 roku, czyli w dniu nadania Bergerowi honorowego obywatelstwa Srebrnego Grodu, miejscowy społecznik Ireneusz Cieślik: – Na dobrą sprawę o tym, że Mosze Bergerowi należy się honorowe obywatelstwo Olkusza, w gronie tutejszych historyków regionalistów mówiło się już od czasu wydania w 2005 roku przez Olkuskie Stowarzyszenie Kulturalne „Brama” jego wspomnień z okresu II wojny światowej. Nagabywani o podjęcie konkretnych kroków w tym kierunku przedstawiciele lokalnych władz albo pytali, kto to, albo dyplomatycznie nabierali wody w usta. Postanowiliśmy więc skorzystać z punktu regulaminu nadawania tego tytułu, pozwalającego wnioskować o to grupie mieszkańców liczącej nie mniej niż 50 osób. Oczywiście, pod naszym wnioskiem nie zbieraliśmy podpisów na ulicy, czy pod przysłowiową „budką z piwem” – ogromną większość wśród wnioskodawców stanowią olkuscy historycy, artyści, nauczyciele, dziennikarze. Cieszę się, że ten głos ludzi tworzących olkuską kulturę zyskał poparcie radnych. A nade wszystko z faktu, że uhonorowany został wspaniały człowiek.

Mosze Berger urodził się 2 listopada 1919 r. w żydowskiej rodzinie mieszkającej w Olkuszu na Parczach. Tu ukończył szkołę powszechną (obecną Szkołę Podstawową nr 1 im. Mikołaja Kopernika), a następnie wieczorową szkołę zawodową. Pracował jako malarz. Po wkroczeniu do Olkusza Niemców – widząc ich bestialstwo wobec mieszkańców, zwłaszcza wobec Żydów – zdecydował się wraz z siostrą opuścić rodzinny dom i przedostać na Wschód. Trafiają do Sambora. Tam, w związku z odmową przyjęcia obywatelstwa sowieckiego i oświadczenia, że chce wrócić do Polski, pod koniec 1940 r. został wywieziony na Syberię, gdzie spędził pięć lat. W 1945 wrócił do Polski, do Wrocławia. Przyjechał do Olkusza, ale nie zastał nikogo z rodziny, bo rodzice i siostry zginęli w Birkenau. Wyjechał na stałe do Wrocławia, gdzie ukończył trzyletnią szkołę malarstwa artystycznego. W 1948 r. zamieszkał w Warszawie, pracując w Centralnym Zarządzie Przemysłu Mleczarskiego. W 1957 r. wyjechał do Izraela. Zamieszkał w mieście Holon, gdzie do 72. roku życia pracował w szpitalu jako magazynier sprzętu medycznego. Jeszcze mając 86 lat udzielał się w tym szpitalu jako wolontariusz. Między innymi upiększył swoimi pracami ściany oddziałów szpitalnych. W 1992 r. izraelskie Ministerstwo Obrony opublikowało po hebrajsku jego wspomnienia pt. „W tajgach Sybiru”, w których opisał syberyjską eskapadę. Dzięki staraniom Olkuskiego Stowarzyszenia „Brama” i dotacji z miejskiego Konkursu Inicjatyw Wydawniczych oraz środkom warszawskiej Fundacji „Wieczna Pamięć”, w 2005 r. ukazała się jej polska wersja (Berger podczas 5 lat na Syberii prowadził notatki po polsku – z nich powstała później książka).

Każdy, kto przeczytał książkę Mosze Bergera „W tajgach Sybiru”, wie, że kochał on Olkusz, miasto, w którym się urodził, choć przecież mógłby Olkusza nienawidzić. Mógłby być dla niego jedynie traumatycznym wspomnieniem, miejscem kojarzonym wyłącznie ze śmiercią najbliższych i ze stratą rodzinnego domu. Jednak nie jest tylko tym! Olkusz pozostaje w Jego wdzięcznej pamięci, przechowany w niej jak owad w bursztynie; jest to pamięć o przedwojennej atmosferze miasta, w którym wspólnie mieszkali Polacy i Żydzi. Oczywiście dochodziło do konfliktów, bo jakżeby inaczej? Religia, pochodzenie – to może dzielić ludzi i, niestety, często ich dzieli. Ale nikt tu nikogo nie prześladował, nie mordował – to się zaczęło, gdy przyszli Niemcy, oprawcy wypełniający polecenia tych, którzy w Żydach, a także w Polakach, Romach i w innych narodach, widzieli „podludzi”. Mosze Berger nigdy o Olkuszu nie zapomniał. Rokrocznie brał udział w spotkaniu diaspory olkuskiej w Izraelu – spotykającej się w Holon, przy macewie z nazwą naszego miasta. W ostatnich latach przed śmiercią był w tym gronie jedynym, który pamiętał Olkusz z autopsji; pozostali to już dzieci i wnukowie olkuskich Żydów. Mosze Berger, który mieszkał w Izraelu od kilkudziesięciu lat, podczas rozmowy nie musiał szukać w pamięci polskich słów, bo polskiej mowy nie zapomniał.

Kiedy go telefonicznie poinformowałem, że Rada Miasta przyznała mu ten zaszczytny tytuł, on i jego żona byli bardzo wzruszeni. Mosze Berger, który przez chwilę nie mógł uwierzyć w to, co mu przekazałem, prosił, żeby podziękować wszystkim tym, którzy zaangażowali się w sprawę nadania mu tak zaszczytnego tytułu.

Wprawdzie z nadaniem Mosze Bergerowi Honorowego Obywatelstwa Olkusza było wiele kłopotów (sprawa utknęła w urzędzie na grubo ponad rok, także na samej sesji – gdy wniosek głosowano – wzbudziła dyskusję i nie spotkała się z aprobatą wszystkich radnych), ale spuśćmy na to kurtynę milczenia. Mosze Berger jest Honorowym Obywatelem Olkusza. Dołączył do zacnego grona zasłużonych dla Olkusza osób, obok m.in. pilota Władysława Gnysia oraz poetki i działaczki społecznej Janiny Majewskiej.

„Zeszliśmy ze schodów wagonu i stąpaliśmy – pierwsze kroki w naszym rodzinnym mieście. Sześć i pół roku marzyłem o tej chwili. Po nocach na dalekiej Syberii śniłem o Tobie. W moich myślach i marzeniach stale wracałem do Olkusza. Tutaj się urodziłem. Tutaj spędziłem swoją młodość. Tutaj poczułem pierwszą miłość do Emy. Tutaj wychowaliśmy się pod troskliwą opieką rodziców, której nie potrafiliśmy docenić aż do chwili pożegnania”. (M. Berger „W tajgach Sybiru”, s. 142).

Akwarele Bergera przekazane w darze olkuskiej Galerii BWA w 2007 roku, były pokazywane na wielu wystawach artystów olkuskich. Mosze Berger zmarł 21 marca 2017 w Holonie, w Izraelu.

Olgerd Dziechciarz

EKOspotkania z klimatem

Powiat Miechowski rozpoczął realizację zadania pn. „EKOspotkania z klimatem” w ramach Programu Priorytetowego „Edukacja Ekologiczna”, współfinansowanego ze środków Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Krakowie. Program potrwa do 14 października 2025 roku i ma na celu poszerzanie wiedzy dzieci i młodzieży w zakresie ochrony klimatu oraz kształtowanie proekologicznych postaw.

W ramach przedsięwzięcia odbędzie się pięć trzygodzinnych warsztatów, podczas których uczestnicy będą mieli okazję dowiedzieć się m.in. o sposobach pozyskiwania energii i ciepła, wpływie konsumpcjonizmu na środowisko, odnawialnych źródłach energii, gospodarce o obiegu zamkniętym oraz zagrożeniach związanych z zanieczyszczeniem powietrza, gleb i wód, a także z wymieraniem gatunków. Do prowadzenia zajęć wykorzystane zostaną pomoce dydaktyczne oraz materiały plastyczne, a uczestnikom zapewniony zostanie poczęstunek.

Projekt skierowany jest łącznie do 1200 osób – w tym 200 uczestników warsztatów (uczniowie lokalnych szkół) i 1000 odbiorców pośrednich, do których treści edukacyjne trafią poprzez działania informacyjne i publikacje medialne.

Całkowity koszt zadania (koszt kwalifikowalny) wynosi 11.900 zł, z czego 10.640 zł stanowi dotacja z WFOŚiGW w Krakowie.

Zadanie współfinansowane ze środków Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Krakowie.

Podczas tegorocznych Małopolskich Dni Kapusty koronowano nową Parę Królewską, czyli Martynę Ziebro ze Swojczan i Piotra Kruszca z Charsznicy. Kapuściane insygnia władzy odebrali z rąk posłów Ireneusza Rasia i Andrzeja Adamczyka, którym towarzyszyła aktualna Miss Małopolski Milena Ożogowska.

Rozstrzygnięto także konkurs na najcięższą główkę kapusty. W rywalizacji tej zwyciężył Michał Galon z Jelczy, któremu udało się wyhodować okaz odmiany kilaplon ważący 20,8 kilograma! Drugie miejsce zajął Mateusz Nowak (także z Jelczy), który do konkursu zgłosił, ważąca 19 kg, główkę odmiany report. Na trzecim miejscu znalazła się główka przywieziona przez Ewę i Jacka Kustalików z Białej w województwie łódzkim, której waga wynosiła 18,75 kg. Po raz pierwszy nagrodzono także... najlżejszą kapustę zgłoszoną do konkursu.

W rywalizacji na najlepiej ubrane stoisko KGW zwyciężyły gospodynie z Tczycy, ale nagrody odebrały z rąk wójta Tomasza Kościelniaka i przewodniczącego Rady Gminy Zdzisława Uchto wszystkie koła.

Dwudniowa impreza, której nieco przeszkadzała kapryśna pogoda, obfitowała w wiele atrakcji, a zwieńczeniem jej był występ Andrzeja Piasecznego.

Więcej zdjęć w naszej GALERII.

Podobnie jak rok temu, inauguracja Dni Wolbromia miała miejsce na stadionie sportowym przy ul. Skalskiej, gdzie drużyna „Samorządowców” rozegrała towarzyski mecz piłki nożnej z drużyną „Mieszkańców”. Obecne władze samorządowe powróciły więc do dawnej tradycji, która podczas święta miasta i gminy na równi stawiała promocję sportu, rekreacji i rodzinnej zabawy z występami estradowymi.

Rok temu inauguracyjny mecz piłkarski zakończył się w podstawowym czasie remisem i zwycięzców trzeba było wyłonić podczas niezwykle emocjonujących rzutów karnych. W tym roku gra była równie zacięta i wyrównana, ale po 50 minutach gry (2 x 25 min.) górą byli „Samorządowcy”, którzy choć stracili jako pierwsi bramkę, zdołali odrobić stratę. Pod przewodnictwem kapitana ich drużyny, radnego RM Dawida Misztala, bramki strzelali: przyjaciel gminy Adrian Sobczyk, przedstawiciel MSWiA Gabriel Witkowski, dwa razy wiceprzewodniczący RG Klucze Jarosław Rak i reprezentujący PSP Michał Czapnik. „Mieszkańcy” zdołali pokonać broniącego bramki przeciwników radnego powiatowego Adama Sypienia 4 razy. Trzy gole zdobył Mariusz Ostrowski, a jeden Cezary Krężel.

DNI WOLBROMIA 2025

Gmina Wolbrom & Dom Kultury w Wolbromiu

zapraszają

22–24 sierpnia

Tereny zielone – DK Wolbrom, ul. Leśna 2

Trzy dni pełne emocji, koncertów, atrakcji i zabawy dla całych rodzin!

22 sierpnia – PIĄTEK

Godz. 17:00 – Mecz piłkarski

Samorządowcy vs Mieszkańcy Gminy – Stadion

23 sierpnia – SOBOTA

Na scenie:

16:45 – Angelika Dybek

17:30 – Baranovski

19:00 – Wiktor Dyduła

20:30 – The Dumplings

22:00 – B.R.O

24 sierpnia – NIEDZIELA

Scena Młodych:

15:00 – Zespół Pieśni i Tańca "Wolbromiacy", Studio Efendi Clue, Sekcja wokalna DK, UKS Judo Wolbrom, Michał Szczygieł wokalista

16:15 – Muzyczne Show dla dzieci „Witajcie w naszej bajce”

Gwiazdy wieczoru:

17:30 – Staszek z Gór

19:30 – Kombi Łosowski

21:00 – Varius Manx & Kasia Stankiewicz

23-24 sierpnia:  Strefa dla dzieci, wesołe miasteczko, strefa gastronomiczna

Nie przegap najważniejszego święta miasta!

Będzie muzycznie, rodzinnie i energetycznie!

Jedna z uchwał podjętych na XV sesji Rady Miejskiej w Wolbromiu 31 lipca dotyczyła zgody na przyjęcie darowizny nieruchomości na rzecz gminy. Z prośbą taką do burmistrza Miasta i Gminy Wolbrom zwrócili się właściciele nieruchomości, oznaczonej w ewidencji gruntów i budynków jako działka nr 2012. Zaproponowali nieodpłatne jej przekazania w formie darowizny na cele publiczne.

Nieruchomość o powierzchni 0,0219 ha, położona jest w Wolbromiu przy ul. Krakowskiej 4. Znajduje się na niej budynek o charakterze mieszkalno - usługowym oraz trzy budynki niemieszkalne. Zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, działka położona jest na obszarze przeznaczonym pod zabudowę śródmiejską (symbol 9.7 MC). Zarówno lokalizacja, jak i charakter nieruchomości umożliwiają jej wykorzystanie w celu realizacji zadań własnych gminy, zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz planem zagospodarowania przestrzennego.

To wyjątkowe wydarzenie zasługuje na szczególne uznanie - czytamy na stronie internetowej UMiG. W imieniu władz samorządowych oraz całej wspólnoty lokalnej składamy serdeczne podziękowania Darczyńcom za ich szlachetny gest i przekazanie nieruchomości na rzecz Gminy Wolbrom. Tego rodzaju bezinteresowne wsparcie jest wyrazem ogromnego zaufania do działań samorządu oraz troski o dobro wspólne.

Wyrażamy głęboką wdzięczność za postawę obywatelską, która może być inspiracją dla innych mieszkańców i dowodem na to, że wspólnota lokalna budowana jest również poprzez odpowiedzialne decyzje jednostek.

23 lipca na wolbromskim rynku zorganizowano tegoroczne Powiatowe Obchody Święta Policji, które zaszczycił swą obecnością zastępca Wojewódzkiego Komendanta Policji w Krakowie insp. Paweł Krauz. W uroczystości wzięli udział funkcjonariusze oraz pracownicy cywilni KPP w Olkuszu, komendanci KPP w Miechowie i Wieliczce, przedstawiciele służb mundurowych, powiatowych instytucji, licznie przybyli samorządowcy, na czele ze starostą Bogumiłem Sobczykiem i włodarzami gmin oraz dyrektorzy placówek oświatowych.

Święto było okazją do podziękowań za całoroczną służbę wszystkim policjantom i pracownikom cywilnym KPP w Olkuszu, ich rodzinom oraz do wręczenia aktów mianowania na wyższe stopnie. Szczególnym wyróżnieniem, Krzyżem Niepodległości, za działalność na rzecz policji, uhonorowano wójta Gminy Klucze Norberta Bienia. Z kolei przedstawiciel NSZZ Policjantów wręczył medale za szczególne zasługi dwóm funkcjonariuszom: kom. Pawłowi Czarnikowi i asp. szt. Rafałowi Kulawikowi.

W bieżącym roku obchodzimy 106 rocznicę powstania Polskiej Policji oraz setną rocznicę obecności kobiet w jej szeregach. W 1925 roku, na polecenie ministra Cyryla Ratajskiego, 30 pań założyło mundur, by służyć społeczeństwu i ojczyźnie. Aktualnie w szeregach policji zatrudnionych jest ich ponad 38 tysięcy, w Garnizonie Małopolskim pełni służbę blisko 1500 policjantek, a 1210 pracuje na stanowiskach cywilnych; w olkuskiej Komendzie Powiatowej Policji mamy 39 funkcjonariuszek i 31 kobiet na innych stanowiskach.

Więcej zdjęć w naszej GALERII.

Pielęgnują swoją historię

22 czerwca mieszkańcy Tarnawy oraz licznie przybyli goście mieli okazję uczestniczyć w wyjątkowym wydarzeniu – uroczystościach z okazji setnej rocznicy powstania miejscowej jednostki Ochotniczej Straży Pożarnej. To podniosłe święto, wpisujące się w obchody „Powrotu do tradycji w Noc Świętojańską”, zgromadziło lokalną społeczność, przedstawicieli służb mundurowych, samorządowców, duchowieństwo oraz licznych sympatyków straży pożarnej, tworząc niezapomniany festiwal patriotyzmu, tradycji i wspólnego świętowania.

Obchody rozpoczęły się o 13:15, kiedy pododdziały druhów-ochotników zgromadziły się pod budynkiem szkoły w Tarnawie, formując szyk, w którym przemaszerowały do kaplicy p.w. Podwyższenia Krzyża. Tam, o godzinie 14:00, odprawiona została msza święta w intencji strażaków oraz mieszkańców.

Oficjalna część uroczystości miała miejsce na placu przed remizą OSP, a poprowadził ją Komendant Gminny Związku OSP RP, druh Adam Kubik, mając do pomocy radnego Łukasza Zawadzkiego, pełniącego funkcję spikera.

Historię jednostki przybliżył jej prezes, druh Stanisław Słaboń. A zaczyna się ona przed stu laty, kiedy to z inicjatywą powołania takiej organizacji wystąpił Józef Domagała (s. Wojciecha). 20 czerwca 1925 roku wybrano pierwszy zarząd, w składzie: Stanisław Pawlik (prezes), Piotr Rup (wiceprezes), Jan Majos (sekretarz), Franciszek Karlik (skarbnik), Jan Knapik (naczelnik), Józef Domagała (zastępca naczelnika), Stefan Zgadzaj (gospodarz), Jan Sieradzki (adiutant). W gronie założycieli i członków zarządu byli rolnicy, mieszkańcy Tarnawy o nastawieniu patriotycznym i społecznym. Jak czytamy w publikacji autorstwa Jacka Sypienia – Jan Knapik (ur. 13.05.1891 r.), Jan Majos (ur. 4.03.1895 r.) i Stefan Zgadzaj (ur.16.09.1895 r.), podczas I wojny światowej zgłosili się na ochotnika i służyli w 2. Pułku Ułanów Legionów Polskich.

Nowo wybrany zarząd miał niełatwe zadanie. Brakowało sprzętu gaśniczego i własnej siedziby. Dzięki samozaparciu strażaków oraz pomocy i ofiarności mieszkańców wsi Tarnawa udało się przezwyciężyć trudności. Już w 1927 roku, kiedy na czele jednostki stanął miejscowy nauczyciel, Jan Wawer, zainicjowano budowę drewnianej, okazałej remizy, która służyła strażakom przez 30 lat.

W roku 1934, ówczesny naczelnik Jan Sieradzki, rozpoczął starania o nadanie jednostce sztandaru, co ziściło się 10 czerwca 1935 roku, a uroczystość rozpoczęła się od mszy św. w kościele w Zadrożu. Poświęcenia tego ważnego symbolu dokonał ks. Józef Later, proboszcz Imbramowic.

Po wojnie strażacy z Tarnawy wznowili działalność, brali udział w szkoleniach i akcjach gaśniczych, a jednostka wzbogacała się o sprzęt. W 1955 roku, gdy komendantem był Franciszek Grzywa, wmurowano kamień węgielny pod budowę nowej remizy, która powstała w dużej mierze dzięki społecznej pracy strażaków i pomocy mieszkańców. Pierwszy samochód (marki Żuk), trafił do jednostki w 1972, a nowy sztandar, na jubileusz 60-lecia działalności – w 1985 roku.

W 1994 roku rozpoczęto prace projektowe, a rok później rozpoczęto budowę nowej remizy. Była to zasługa zarządu w składzie: Aleksander Łasiński (prezes), Adam Bogacki (zastępca prezesa), Franciszek Grzywa (naczelnik), Stanisław Słaboń (zastępca naczelnika), Zygmunt Latos (skarbnik), Włodzimierz Frąs (sekretarz), a później Jarosław Półtorak, Marek Sobota (gospodarz). Ten zarząd doprowadził budowę remizy do stanu surowego.

Ważnym dniem w historii straży był 29 sierpnia 2010 roku, kiedy to podczas uroczystości otwarcia Centrum Integracji Społecznej w Tarnawie, przekazano jednostce nowy samochód pożarniczy marki Magirus. Na placu przed budynkiem odbyła się uroczysta msza święta, koncelebrowana przez ks. Zbigniewa Szewczyka, proboszcza parafii Imbramowice oraz ks. Romana Patyka, wikariusza parafii Zadroże. Po mszy duchowni poświęcili krzyż ustawiony przed budynkiem, sam obiekt oraz nowy pojazd.

Od 2013 roku przy jednostce działa męska Młodzieżowa Drużyna Pożarnicza, a od 2016 także drużyna żeńska.

Ostatnie lata działalności OSP w Tarnawie, to ciągłe doskonalenie zdolności ratowniczych, doposażanie jednostki, remonty i modernizacje remizy, udział w szkoleniach i zawodach sportowo-pożarniczych oraz aktywny udział w życiu sołectwa i całej Gminy Trzyciąż.

wieloletnia ofiarność i zaangażowanie

Z okazji jubileuszu jednostka OSP w Tarnawie została odznaczona Złotym Znakiem Związku, a druh Stanisław Słaboń odznaką „Zasłużony dla Pożarnictwa Ziemi Olkuskiej”. Podziękowaniami uhonorowano także zasłużonych strażaków seniorów, druhów: Stanisława Latosa, Adama Bogackiego oraz Franciszka Grzywę.

Podczas uroczystości odsłonięto przed budynkiem miejscowej remizy figurę Świętego Floriana, patrona strażaków, ufundowaną przez mieszkańców, a poświęconą przez ks. proboszcza Zbigniewa Szewczyka.

Wójt Gminy Trzyciąż, Roman Żelazny, pełniący także funkcję prezesa Zarządu Gminnego Związku OSP RP w Trzyciążu, wyraził słowa uznania dla druhów, podkreślając ich rolę w budowaniu bezpieczeństwa i solidarności lokalnej społeczności. Życzenia i gratulacje składali także przybyli goście: posłowie Agnieszka Ścigaj i Rafał Komarewicz, dyrektor generalny Małopolskiego Urzędu Wojewódzkiego w Krakowie Lucyna Gajda, zastępca Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w Krakowie bryg. Michał Polak oraz pełniący obowiązki Komendanta Państwowej Powiatowej Straży Pożarnej w Olkuszu st. bryg. Marcin Maciora.

Uroczystość była okazją do wręczenia nagrody w dorocznym konkursie na album fotograficzno - historyczny „Majowe kapliczki i krzyże w gminie Trzyciąż”. Odebrała ją Kinga Cyganek z Zadroża.

czas na świętowanie

W części artystycznej wystąpiły dzieci ze Szkoły Podstawowej w Zadrożu, Włościańska Orkiestra Dęta z Zagórowej pod dyrekcją Grzegorza Martinsona, która m.in. akompaniowała Mai Kapinos podczas wykonywania utworu „Kwiat Jednej Nocy” oraz zespół Blu Rey. Imprezę zakończyła zabawa taneczna, podczas której nie zabrakło emocji: w konkursie tanecznym zwyciężyli Olga i Michał Kajca z Tarnawy.

Podczas uroczystości można był dokonać historycznych wpisów w Jubileuszowej Księdze OSP Tarnawa, spróbować regionalnych specjałów przygotowanych do degustacji przez tutejsze Koło Gospodyń Wiejskich lub skosztować grochówki z kuchni polowej zaprzyjaźnionych druhów z OSP Barbarka. Dzieci mogły skorzystać z atrakcji w postaci dmuchańców, trampolin, małych elektrycznych quadów, a także posmakować popcornu, waty cukrowej i lodów.